ไพฑูรย์'s profile★- mAx & hom ™ ★PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 13

    การเดินทางของความรัก

    “ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
    เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
    เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้


    คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆ ด้วย
    เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
    . . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
    . . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
    . . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
    ก็คงจะต้องเดิน . . . อย่างระมัดระวัง
    . . . และก้าวให้ได้จังหวะ . . . ที่เหมาะสม

    แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
    ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
    บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง
    เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
    จะเดินไม่ถนัดนัก . . .
    ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผล ที่เกิดจากการหกล้มหาย
    แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

    ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
    ช้าบ้าง . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ

    วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ
    ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
    แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
    ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

    เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
    เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
    จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
    . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

    หากจะรัก … ต้องกล้ายอมรับ กับความเจ็บ

    ในที่สุดเขาก็กลับมา . . .เหมือนอะไรมันจะดีขึ้น
    แต่ . . . ความเป็นจริงมันก็ยังคงเดิม
    เรื่องที่เสียใจก็ยังคงเป็นเรื่องเดิมๆ
    . . . ที่เคยทะเลาะกันตั้งแต่แรกเริ่ม

    เธอไม่เคยปรับปรุงมัน
    เพราะยังคงใช้เหตุผลเดิมๆ ว่า "จำเป็น"
    ฉันก็ยังคงเสียใจไม่เคยเปลี่ยน
    เพราะมันก็เป็นเรื่องที่ "จำเป็น"

    เรายังคงมีเหตุผลของเรา . . . 
    เธอ "เหนื่อย" ที่จะต้องอธิบายมันทุกๆ ครั้ง
    ในขณะที่ตัวของฉันเองก็รู้สึก "เหนื่อย"
    . . . ที่จะต้องยกประเด็นเดิมๆ มาทะเลาะด้วย
    นานวันไป ฉันเองก็ต้องเป็นฝ่ายที่ถอดใจ
    ปล่อยเรื่องนั้นไป ทั้งๆ ที่ยังคาใจ

    ในเมื่อเราเลือกที่จะรัก ก็ต้องทำใจกลับผลที่ตามมาเช่นกัน
    หากไม่เจ็บปวด เราก็คงไม่รู้จักคำว่า "ความสุข"
    อีกอย่าง . . . การที่เรายังมีเขามันก็เป็น "ความสุข" เช่นกัน

    ในเมื่อคิดจะอยู่ด้วยกัน เราก็ต้องยอมปรับเข้าหากัน
    ความรักบางครั้ง คำว่าคนละ "ครึ่งทาง" มันก็เป็นเรื่องที่สำคัญ
    แต่หากบางครั้งมันไม่ใช่คำว่า "ครึ่งทาง"
    . . . เราเองก็ต้องยอมเดินเข้าไปหาเขาเอง
    หากเขาน้อย เราก็ควรจะเป็นฝ่ายมาก เพื่อเติมเต็ม
    แต่ . . . ไม่ใช่เขามากแล้วเราจะน้อยลง

    มากในความใส่ใจ เข้าใจ และเห็นใจ น้อยในความน้อยใจ และไม่พอใจ
    ในเมื่อเราเลือกจะมีเขา ในเมื่อเขา คือ สิ่งที่เราต้องการ
    เราจึงต้องยอม . . . ที่จะรักษามันไว้ทุกทาง

    มันก็เหมือนสร้อยเพชรเลอค่า  . . . ที่อยู่บนคอเรา
    หากมีใครคนหนึ่ง . . .  พยายามเอาสร้อยเพชรของเราไป
    มันก็ไม่แปลกที่เราจะต้องยื้อ และทำทุกทาง
    . . . เพื่อรักษาสร้อยเพชรเส้นนั้น

    หากแต่ . . . การรักษาไว้ ซึ่งสร้อยเพชรต้องแลกกับชีวิต
    เราก็จำเป็นต้องปล่อยมันไป . . . เพราะชีวิตของเราสำคัญกว่า

    หากวันนี้ . . . เขาเป็นคนทำร้ายใจเรา. . . จนเจียนตาย
    นั่นหมายความว่า . . . ความรัก กำลังจะฆ่าคุณ
    คุณก็จำเป็นต้องปล่อย "ความรัก" นั้นไป . . .
    เพราะหัวใจเราสำคัญกว่า

     

    "ความรัก กับ ความเศร้า" ทำไมคนเราต้องมี?

    รู้ไหม?. . .ทำไมคนเราถึงเกิดมาแล้ว มีความรัก และความเศร้า
    เพราะความจริงแล้ว . . .
    "ความรัก" และ "ความเศร้า" เป็นของคู่กันเสมอ
    เหมือนกับ ชาย และหญิงที่เกิดมาคู่กัน
    เพียงแต่ . . . คู่ชาย – หญิง อาจจะไม่ได้สมใจดังปรารถนา

    บางคนรัก กับอีกคน แต่พอเอาเข้าจริง กลับแต่งงานอีกคน
    บางคนรักกันจะเป็น จะตาย
    สุดท้าย. . .พอเลิกกัน ก็ไม่วายหมางเมินกัน
    และกลายเป็นศัตรูกันในที่สุด

    การที่เราได้รักใครสักคน  . . .
    มันเป็นความสุขที่มากล้นเหลือเกิน
    แต่คนที่เราคิดว่าใช่ มันอาจจะไม่ใช่ก็ได้ . . .


    ฉัน. . .ก็เคยบอกกับตัวเองเสมอ ว่า . . .
    ความรักของแต่ละคน มันชั่งกว้างใหญ่นัก
    จะมีสักกี่คน ที่ จะไม่เคยรับรู้รสชาติแห่งความรัก
    จะมีใครสักกี่คน ที่ไม่เคยรับรู้รสชาติที่เจ็บปวดแม้แต่ครั้งเดียว
    มันชั่งยากนัก. . .ที่จะได้พบเจอคนเหล่านั้น

    ความรัก ไม่ได้ทำให้เราต้องเจ็บปวดเสมอไป
    เส้นที่กั้นระหว่างความรัก มันคืออะไร?
    คุณเคยลองค้นหามันหรือยัง? . . .
    หรือคุณไม่เคยที่จะค้นหามันเลย

    การที่คุณ 2 สองคน จะได้พบกัน . . .
    มันอยู่บนเส้นทางไหน คุณทราบหรือเปล่า
    คุณเคยสงสัยไหม? ทำไมระยะทางมันยาวไกลนัก
    . . .จนคุณอาจจะหลงทางไปไกลมากแล้ว

    คุณเคยแบ่งเส้นกั้นระนาบไว้ไหม?
    เคยมีคนพูดว่า . . .เพื่อน ไม่สามารถเป็นคนรักได้
    แต่บางครั้งความรัก . . .ก็เริ่มมาจากเพื่อน
    ประโยคนี้มันทำให้ฉัน รู้สึกดี และเศร้ามาก

    สำหรับฉันวันนี้  . . .ไม่ว่าอะไรจะขวางกั้นเราไว้
    ถ้าเรามีความรัก ความเข้า ความห่วงใย ให้กันแล้ว
    ความเศร้า  . . .ก็จะไม่สามารถเข้าถึงความรู้สึกของเราได้

    June 12

    การที่เรารักใครสักคน...

    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้
    แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
    แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง
    แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา
    แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง
    แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต



    การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะ ก็ไม่สำคัญ
    เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้เขาสบายใจ



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
    แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
    แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรหูเบา
    เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย
    แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน
    เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย
    เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ
    เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้


    การที่เราจะรักใครสักคน....ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา
    แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ


    การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา
    แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขา
    เสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน
    ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง


    การที่เราจะรักใครสักคน...อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ
    ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป


    การที่เราจะรักใครสักคน...แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด
    แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ ว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน


    การที่เราจะรักใครสักคน...จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ
    การที่เราจะรักใครสักคน...ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ



    ...ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง
    ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
    ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น
    ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
    นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้ ....จากการที่เราได้....รัก....ใครสักคน...


    ป.ล. บทความนี้ถูกถ่ายทอดจากความรักของหญิงสาวคนหนึ่ง
    ที่มีต่อชายผู้เป็นที่รักยิ่งของเธอ แต่มาในวันนี้เขาผู้นั้นไม่เคยแม้แต่
    แลเหลียวมองย้อนกลับไปในห้วงเวลาที่เธอและเค้าใช้เวลามอบความรัก
    ที่บริสุทธิ์ต่อกัน เพียงเพราะว่าในวันนี้เค้าคนนั้นมีหญิงสาวคนใหม่
    แต่ทว่าเธอก็ยังคงเฝ้ามองเค้าผู้นั้นอยู่ห่างๆ ห่างมากพอที่จะไม่ทำให้เค้าคนนั้น
    และคู่รักคนใหม่ของเค้าต้องระเคืองใจเพราะเธอ มันยุติธรรมแล้วหรือสำหรับชีวิตคนๆนึง
    ที่จะต้องจมปลักอยู่กับอดีตเพียงเพราะว่าความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ที่เรียกตัวเองว่า "ผู้ชาย"


    ..... นี่แหละหนาความรัก.....
    ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้
    เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
    ฉะนั้นจงทำวันนี้เพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มาที่สุด
    ..................... จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง

    ..... นี่แหละหนาความรัก.....
    ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้
    เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
    ฉะนั้นจงทำวันนี้เพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มาที่สุด
    ..................... จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง

    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้
    แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
    แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง
    แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา
    แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง
    แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต



    การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะ ก็ไม่สำคัญ
    เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้เขาสบายใจ



    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
    แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
    แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรหูเบา
    เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย
    แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน
    เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย
    เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน


    การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ
    เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้


    การที่เราจะรักใครสักคน....ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา
    แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ


    การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา
    แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขา
    เสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน
    ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง


    การที่เราจะรักใครสักคน...อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ
    ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป


    การที่เราจะรักใครสักคน...แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด
    แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ ว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน


    การที่เราจะรักใครสักคน...จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ
    การที่เราจะรักใครสักคน...ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ



    ...ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง
    ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
    ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น
    ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
    นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้ ....จากการที่เราได้....รัก....ใครสักคน...


    ป.ล. บทความนี้ถูกถ่ายทอดจากความรักของหญิงสาวคนหนึ่ง
    ที่มีต่อชายผู้เป็นที่รักยิ่งของเธอ แต่มาในวันนี้เขาผู้นั้นไม่เคยแม้แต่
    แลเหลียวมองย้อนกลับไปในห้วงเวลาที่เธอและเค้าใช้เวลามอบความรัก
    ที่บริสุทธิ์ต่อกัน เพียงเพราะว่าในวันนี้เค้าคนนั้นมีหญิงสาวคนใหม่
    แต่ทว่าเธอก็ยังคงเฝ้ามองเค้าผู้นั้นอยู่ห่างๆ ห่างมากพอที่จะไม่ทำให้เค้าคนนั้น
    และคู่รักคนใหม่ของเค้าต้องระเคืองใจเพราะเธอ มันยุติธรรมแล้วหรือสำหรับชีวิตคนๆนึง
    ที่จะต้องจมปลักอยู่กับอดีตเพียงเพราะว่าความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ที่เรียกตัวเองว่า "ผู้ชาย"


    ..... นี่แหละหนาความรัก.....
    ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้
    เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
    ฉะนั้นจงทำวันนี้เพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มาที่สุด
    ..................... จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง

    ..... นี่แหละหนาความรัก.....
    ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้
    เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
    ฉะนั้นจงทำวันนี้เพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มาที่สุด
    ..................... จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง

     
    June 08

    เหงา...

     

    ข้างนอกเหน็บหนาว ฉันมองเห็นผู้คนมากมายเดินขวักไขว...

    อากาศวันนี้ช่างแสนร้อน  ...แต่ภายในใจเจ้ากรรมกลับหนาวเหน็บเสียยิ่งกระไรนี่สินะที่เขาเรียกว่า ความเหงา

             ความเหงาที่ทำให้ใครบางคนเหน็บหนาวได้ในหน้าร้อนของเดือนเมษา...

             ความเหงา ...บังตาทำให้ใครบางคนไม่สามารถมองเห็นผู้คนมากมาย บนทางเดิน และริมถนน

             ความเหงาช่างโหดร้ายสำหรับคนที่ไม่เหลือใครให้คิดถึง....

           แต่....รู้ไหมว่าสำหรับฉันความเหงาแปลเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นได้ เมื่อได้มีใครให้คิดถึง

    คนบางคนที่วนเวียนในใจ  ใครบางคนที่อยู่อีกฝั่งตรงนั้น แม้แสนไกล- -รู้ไหมคิดถึงครั้งใด ....ฉันอบอุ่นใจเหลือเกิน....